Podstawowe formy zatrudniania pracownika

Powszechnie wiadome jest, iż mamy do wyboru rozmaite formy zatrudnienia. Każda z nich funkcjonuje na innych zasadach, zobowiązuje nas do czego innego oraz zapewni nam inne prawa. Zatem nie dajmy się zaskoczyć i przyjrzyjmy się dokładnie podstawowym formom zatrudnienia, obowiązującym w naszym kraju.

 

Umowa o pracę na czas nieokreślony

 

Jest to najkorzystniejsza forma zatrudnienia dla pracowników ceniących sobie stabilizację ze względu na jej bez-terminowość, gwarancję stabilnego zatrudnienia, możliwości korzystania z różnych przywilejów pracowniczych oraz zwiększenia zdolności kredytowej. Zawierając taką umowę pracownik zostaje objęty przepisami o charakterze ochronnym zawartymi w kodeksie pracy. Rozwiązanie takiej umowy przez pracodawcę może nastąpić jedynie w drodze wypowiedzenia, z ściśle uzasadnionych powodów.

 

Umowa o pracę na czas określony

 

Kodeks pracy nie przewiduje ograniczenia odnośnie długości trwania umowy na czas określony. Odnosi się ona do tej pierwszej w taki sposób, iż w przypadku umów na czas określony, trzecią umową jaką możemy zawrzeć jest już umowa na czas nieokreślony, natomiast należy pamiętać, iż następuje to jedynie w sytuacji, gdy poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony na następujące po sobie okresy oraz jeśli pomiędzy poszczególnymi umowami nie nastąpił ani jeden miesiąc przerwy w zatrudnieniu. Umowa ta posiada dużą łatwość rozwiązania i zatrudniający w tym przypadku nie ma obowiązku uzasadnienia decyzji o rozwiązaniu umowy.

 

Umowa na okres próbny

 

Zawierana jest jednorazowo, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Służy ona głównie weryfikacji umiejętności oraz posiadanych kwalifikacji. Taka umowa pomiędzy obydwiema stronami może być zawarta tylko raz, a wyjątek stanowi ewentualność związana z objęciem nowego stanowiska.

 

Umowa o dzieło

 

Jest to umowa cywilnoprawna, regulowana przez kodeks cywilny. Najważniejszym aspektem tej umowy jest fakt, iż pracownik działa samodzielnie, bez kierownictwa, określonego miejsca i czasu wykonywania pracy. Od tego typu umowy nie są odprowadzane składki ZUS oraz nie występują tutaj działania socjalne w przypadku choroby czy wypadku, a nawet niewypłacalności pracodawcy.

 

Umowa zlecenie

 

Tutaj również mamy do czynienia z umową cywilnoprawną, regulowaną przez kodeks cywilny. Przedmiotem takiej umowy jest najczęściej konkretna usługa. Jest bardzo podobna do umowy o dzieło, natomiast różni się tym, że w tutaj wynagrodzenie należy się za samo wykonywanie zleconej czynności, nie zleceniodawca, a zleceniobiorca płaci podatek dochodowy, czasem płacone są także składki ZUS oraz istnieje możliwość łatwego i szybkiego wypowiedzenia umowy.

 

Umowa na zastępstwo

 

Taka umowa nie może przekroczyć 3 lat i wykonywana jest (jak nazwa wskazuje) do czasu powrotu zastępowanego pracownika. Często taka forma pozwala na zdobycie pierwszego doświadczenia zawodowego.

Powyżej przedstawiono podstawowe, najczęściej stosowane formy zatrudnienia wraz z uogólnionym opisem, dzięki któremu możemy wyciągnąć już odpowiednie wnioski. Pamiętajmy jednak, aby przed zdecydowaniem się na jedną z nich dobrze przeanalizować wszelkie ewentualności w celu weryfikacji naszego wyboru.

Leave a Comment